Het laatste blog over een prachtige reis

We zijn weer allemaal veilig, gezond en heelhuids terug in NL! Gisteravond om 18.30 uur hebben we bij de fam. De With de laatste auto met 5 teamleden binnengehaald. Zelf was ik met mijn team Previa om 13.25 uur in Hengelo om 2 leden af te zetten en om 13.45 uur in Enschede. En wat een prachtig ontvangstcomite stond daar weer voor ons klaar! Hartverwarmend!

En dan terugblikken....

Over het zomerkamp zelf hebben jullie voldoende kunnen lezen. Het afscheid van de kinderen was voor menig teamlid een heftige ervaring. Voor mijzelf vond ik het moeilijkste om voor de derde keer Anna en Sergey achter te laten. Je bouwt toch een band met deze kids op. De zaterdag in Rivne was leuk, maar ook erg vermoeiend. Met name onze gids (Konstantin oftewel voor ons Piet Leo) had er een fors tempo in en zei heel vaak "go go". Volgende keer maar Viktor meevragen die is wat luier aangelegd, zei hij zelf. De party in de kerk was kleinschalig, maar wel erg gezellig met lekker gebak. Kortom, veel gastvrijheid!

De zondag was goed en fijn. De kerkdienst was in het oekraiens en NL voorbereid, alles werd in het engels vertaald. Zelf mocht ik een cadeau namens het hele team overhandigen en heeft elk gemeentelid een klein windlichtje gekregen. We hebben gezongen en gebeden voor de kerk in Rivne.

Na de laatste boodschappen zijn we om 14.15 uur vertrokken. We reden door een heel ander deel van Oekraine en dat was erg mooi. De wegen waren voor het grootste deel goed. Alleen de laatste 20 km waren bar en boos. Toen was ik meer bezig om gaten, drempels en hobbels te vermijden dan op het verkeer te letten.

We zijn nog langs de stad Lviv gereden en daar was een enorm voetbalstadion in aanbouw. Voor het EK van volgend jaar. Of ze dat op tijd afkrijgen???

Bij de grensovergang hebben we in totaal 5,5 uur staan wachten! Een record voor ons... maar dat was wel balen. Daarna ging het snel en hebben we in totaal een kleine 19 uur gedaan over zo'n 1600 km.

Zelf kijk ik met zeer grote tevredenheid terug op dit zomerkamp. Wat een geweldige mooie tijd hebben wij met elkaar en met de kinderen gehad. Dokter Michael (de grote baas van Novostav) heeft mij zelfs gevraagd om alsjeblieft volgend jaar met ditzelfde team terug te komen. Hij vond dit jaar alles zo goed gaan en kon dat ook aan de kinderen merken. Ik ben er zelf nog niet achter waar het exact aan ligt, dat het dit jaar zo goed was. Daarvoor moeten we waarschijnlijk nog iets meer afstand nemen.

Maar voor dit team? Ik noem ze nog even bij naam:

Rutger, Carlien, Carine, Ruth, Chantal, Sanne, Dennis, Matthijs, Roel, Julia, Nick, Marjolein, Maartje, Liesbeth, Peter, John, Gini, Marlieke, Niek, Claudia, Maarten en Marian.

Ik heb het vrijdagavond ook al tegen ze gezegd, maar op deze openbare plaats nog een keer:

IK BEN ONGELOOFLIJK TROTS OP JULLIE EN BLIJ DAT WE DEZE ERVARING MET ELKAAR HEBBEN MOGEN DELEN!

Aan de ene kant ben ik blij weer bij Lucy, Erik en Jolijn te zijn. Maar het kost me nog wel wat moeite om Oekraine los te laten. Maar dat gaat in de loop van deze week wel helemaal goed komen.

Verder ben ik dankbaar dat er geen ongelukken zijn gebeurt, dat iedereen gezond is gebleven en dat we allen weer thuis zijn.

Dankbaar....

Kort blog:

Het was fantastisch!

Dank aan God!

de tweede anderhalve dag...

Het internet geeft veel problemen hier... Soms heb je even verbinding, de ene computer doet het wel, de andere dus niet (o.a. die van mij :-( ). Maar dat maakt het plezier er hier niet minder om. Weet niet hoe het met het thuisfront zit.

Veel te vertellen heb ik eigenlijk niet. Vandaag is alweer de laatste dag van het zomerkamp aangebroken. Een dag vol activiteiten, maar ook het toewerken naar de voorstellingen van Message & Music4U door de kinderen. Het decor is nagenoeg af, de bloemen en dieren zijn in elkaar geknutseld. Ben benieuwd wat het gaat worden! En daarna het Grote Watergevecht. Was in de afgelopen jaren een mooie afsluiting. Gisteren hebben we afgesproken dat we vanmiddag ook definitief afscheid nemen van de kinderen en zondag niet meer terugkomen. Voor de kids is dat verwarrend, bovendien doen we zondag dan ook verder geen activiteiten. Leuke bijkomstigheid voor ons is dat we dan een paar uurtjes eerder wegkunnen en dus eerder in NL zullen zijn.

Gisteren mocht ik met de kinderen van alle leeftijdsgroepen pijltjes blazen. Met name de oudste kinderen vonden dit erg leuk. Wel angstvallig mijn eigen buis bewaakt en daar geen kinderen op laten blazen ivm tbc-bacterietjes...

Wat ons heel erg opvalt is dat een heleboel kinderen een paar woordjes engels spreken, zoals "hello" en "my name is". Ook de NL woorden weten ze al redelijk te spreken. Sowieso het lied "lees je bijbel, bidt elke dag" komt er redelijk goed verstaanbaar uit. Men heeft alleen moeite met de letter "g".

Afgelopen woensdag hebben we de bijbels uitgedeeld aan de kinderen en ook een aantal aan de teachers. Gisteren mocht ik nog 5 bijbels uitdelen aan andere teachers en ook een aan een vrouw uit Rivne. Deze vrouw had nog nooit een bijbel gehad, heeft een fors drankprobleem (dat kon je ook wel ruiken) en komt af en toe in de kerk. Ze was ongelooflijk happy met deze bijbel. Ze vroeg ook nog of ik iets in de bijbel wou schrijven. Heb ik ook gedaan namens SOL4U 2011. Mogelijk zien we haar zondag weer in de kerk. Mooi was dat ze haar kind op kwam halen (het zijn niet allemaal wezen). Maar dit kind wou niet mee omdat het nog zo leuk was op het weeshuis. Toch een groot compliment.

Gedurende een dergelijk zomerkamp als deze heb je altijd een bepaald moment dat je even een traan weg moet pinken. Omdat je erg blij wordt van hoe een kind reageert of iets anders. Dat had ik woensdagmiddag. Woensdagmiddag hebben we de t-shirts van CVV Achilles uitgedeeld. Het grootste deel van de kids loopt nu in geel-rode shirts rond. Erg mooi om te zien. Er waren ook een aantal keeperstenues. De oudste groep ging voetballen, wedstrijd UA-NL. De jongen die ging keepen heb ik een keeperstenue gegeven. Hij vond het helemaal prachtig. Ik heb hem nog een tijdje staan observeren, maar je zag hem (figuurlijk) groeien. Hij zat aan de mouwen, aan de stof, aan de broek te voelen, hij was zo blij met zo iets simpels. Geweldig!

Gisteravond was goed te merken dat de groep moe is. Volgens mij lag het grootste deel voor 12 uur op bed. En dat is maar goed ook.

Vanmorgen is er een klein wondertje gebeurt.... ik was eerder uit bed dan de buurman! Jawel!

Tot nu toe kunnen we elke ochtend buiten ontbijten. Het is hier prachtig weer, ook vandaag ziet het er goed uit.

Tot zover voor deze keer! Ik ga de dagopening voorbereiden.

Tot later!

anderhalve dag....

Een korte blog van anderhalve dag! Gisteren was het bereik van internet hier zo slecht dat we weinig konden doen om het thuisfront op de hoogte te houden.
maar zowel gisteren als vanochtend zijn meer dan prima verlopen! Ik moet ook eerlijk zeggen dat het nu zowel in het team als in het weeshuis ook beter verloopt dan de afgelopen jaren en daar ben ik heel erg dankbaar voor!

Gisteren ben ik samen met Marlieke en Liesbeth met Viktor op stap geweest om Bijbels te kopen. We hebben 30 bijbels voor de volwassenen gekocht (140 euro!) en er zijn 136 bijbels voor de kinderen. Die gaan we vanmiddag geven. We hebben ook een stukje sightseeing Rivne gedaan. Leuk om dan met Viktor door zo'n stad te rijden, dan hoor en zie je hele andere dingen. We kwamen langs prachtige huizen, echte villa's. Die kosten hier ongeveer 200.000 euro! Daar betaal je in NL dus zo 1,5 mln voor! Verder heeft Viktor ons uitgelegd dat de meeste flats in de jaren 70 en 80 hier gebouwd zijn. En van de buitenkant vallen ze uit elkaar! In NL zouden deze flats absoluut onbewoonbaar verklaard worden! De staat van de buitenkant en de balkons zijn dramatisch. Viktor was erg verbaasd dat dit soort gebouwen in NL gesloopt zouden worden. We hebben ook gezien waar hij woont en dat is ook in zo'n appartementencomplex.

Verder zijn we bij het stadsziekenhuis geweest. Viktor had daar een afspraak van 5 minuten (werd dus 20 minuten). Marlieke, Liesbeth en ik hebben binnen nog een kijkje genomen. Woow, wat een verschil met ziekenhuizen in NL. Donker, klein, een hele kleine ontvangsthal, een soort poli met kleine kamers, oude stoffen banken in de behandelkamers. Het personeel loopt in uniformen die in NL niet meer mogen volgens Liesbeth. En het rook ook niet echt fris in het ziekenhuis. Maar o, o wat een boeiende wereld om te zien! Het is en blijft een prachtig, indrukwekkend land!

Gisteravond hebben we een zware onweersbui gehad. Maar vandaag is het prachtig mooi en warm weer. Mijn hoofd en nek zijn lekker verbrand nu ;-(. Maar dat mag de pret niet drukken. Vanochtend heb ik met een aantal jongens en meisjes slagbal gespeeld. En met name de jongens zijn daar erg, erg goed in! Sommigen sloegen de bal hoog over de bomen heen. Maar ook de kleine kinderen hebben zich meer dan uitstekend vermaakt met zingen, knutselen, dansen etc. Heerlijk om dat te zien en om die blijde gezichten te zien!

Vanmiddag hebben we een emmer vol met pijltjes gemaakt. Want we gaan morgen met de kids pijltjes schieten. we hebben 50 pvc buizen mee! En er zijn zelfs NL jongens in ons team die geen pijltjes kunnen draaien en het niet kennen. Gat in hun ontwikkeling! Maar de oekries kennen het in elk geval niet, maar vinden het helemaal geweldig! Dus we gaan de kids leren pijltjes schieten en ook maken!

Het is hier kwart voor vijf en tijd om te toeter weer aan te slingeren om het team bij elkaar te roepen. Tot het volgende blog!

Knutselen.... oftewel een prachtige dag!

Vandaag onze eerste dag in Novostav. Eerst gezellig met ons allen ontbeten. Vervolgens een dagopening aan de hand van psalm 118. Geniet van de goede dingen en deel dit met anderen, dat was in het kort de boodschap. En daar hebben we vandaag gevolg aan kunnen geven. De ontvangst was weer allerhartelijkst. En weer kwam ik als een van de eerste kids mijn vriendje van het eerste uur, Sergey tegen. Zelfde tafereel als vorig jaar. Prachtig!

Dokter Michael (geneesheer/directeur) heette ons ook weer van harte welkom en ik mocht hem 6 mooie lijsten met tekeningen van de 4+ creche uit GKV Oost overhandigen. Die gaan een mooi plekje krijgen in het weeshuis. Het verdere programma kunnen jullie bij de andere blogs lezen.

Voor mij wel een bijzondere dag. Aan de ene kant is het de derde keer dat ik hier ben. Voel me intussen aardig thuis en ik merk dat ik wen aan de kinderen. Er is geen schok meer, ik schrik niet meer van de kinderen in hun situatie. Wel bijzonder is om het team, waar we afgelopen maanden zo hard aan gewerkt hebben, te zien. Iedereen doet zo goed mee, is zo actief met de kinderen of met het regelen van de activiteiten. Helemaal goed! Ben erg trots op dit team.

Vanmiddag ben ik zelf bezig geweest met knutselen met de jongste groep kinderen. En degene die mij kennen weten dat ik absoluut geen knutselaar ben. Maar als kids voor je in de rij staan omdat je een "mooie" bloem voor ze maakt en dat die oogjes daarvan beginnen te stralen en te glimmen dan doet het toch wat met je. En dan maak je er rustig nog een paar! Voor die stralende oogjes en het feit dat je wat vreugde mag brengen in hun "eentonige" leven, daar doen we het toch voor. Wie had dat gedacht! Knutselen en ikke...

Opvallend is dat de kinderen veel minder agressief zijn dan voorgaande jaren. Ze hebben veel plezier en genieten, maar ze luisteren ook erg goed. Onze tolk Anna (dochter van Viktor) is deze week voor het derde achtereenvolgende jaar aanwezig en haar was dat ook opgevallen. Ze gaf later bij mij aan dat het ook kwam omdat het voor de derde keer is dat we komen, de kinderen weten wat ze kunnen verwachten en ze weten ook dat we genoeg bij ons hebben voor alle kinderen. Ze hoeven dus niet te vechten om iets te krijgen. Daarnaast zien ze ons nu meer als teachers en niet meer als "sugar daddy's".

Opvallend is ook dat de kinderen van alle leeftijdsgroepen goed mee doen. Zowaar ook met het nederlandse liedje aanleren.

Er zijn op dit moment 6 tolken, naast Viktor. Allemaal jongeren, 3 jongens en 3 meisjes. Een van de jongens was het eerste jaar er ook bij. Wij noemen hem Piet Leo, maar eigenlijk heet hij Konstantin. Maar naar Piet Leo luistert hij ook. Verder is Igor er ook. Die is nieuw. En Carine en Carlien en Marlieke zijn zeer gecharmeerd van deze jongen. Hij is 18 dus Marlieke vindt dat zij de meeste kans maakt.... ;-) Nu moet ik zeggen dat het ook een bijzonder aardige vent is! Verder is Young Andrew er ook. Van de meiden is alleen Anna bij mij bekend. De andere meisjes weet ik nog niet hoe ze heten. Wat mooi is dat zij met het eten gewoon verspreid in de groep zetten en meedoen in de groep.

We zitten hier op een groot parkeerterrein. En Marlieke mocht vanavond even in onze auto rijden. En dat ging eigenlijk best wel goed (met dank aan opa Sipkes). carine heeft ook geprobeerd, maar dat doen we niet weer! Dat vond Gini ook niet goed. Matthijs mocht ook even proberen en dat ging goed. Alleen wil Julia morgen ook..... We zien wel. De auto moet heel blijven.

Kortom, we vermaken ons hier uitstekend. Het weer? Warm en klam. Vandaag een paar stortbuien gehad, maar verder alles buiten kunnen doen.

Dankbaar dus voor deze fijne dag!

Zondag 24 juli...

Afgelopen nacht heb ik erg goed geslapen. Ben even wakker geweest van het vuurwerk, maar binnen een minuut weer in slaap gevallen en geslapen tot vanochtend 8 uur. Vervolgens met de hele groep gezellig ontbeten en om 9.15 uur vertrokken naar de kerk. Daar een mooie kerkdienst meegemaakt in Engels/Oekraiens en af en toe wat NL zinnen van ds Henk Drost. Erg fijn om ook weer in deze gemeente te zijn! Marlieke en ik hebben verteld waarom we dit werk doen. Aan het einde van de dienst hebben we nog drie liederen gezongen en heeft de gemeente voor ons gebeden en ons gezegend. Erg erg indrukwekkend om je zo gesteund te weten, ook door deze gemeente. Volgende week mag ik een cadeau overhandigen en een heleboel kleine cadeautjes voor de gemeenteleden.

Na de kerkdienst hebben we gegeten en vervolgens zijn we terug gegaan naar het hotel. Later in de middag zijn we naar het vakantiekamp annex weeshuis Berioska geweest. Daar wonen regulier 30 full orphans (volledige wezen). En daar hebben we zo'n 2 uur mee gespeeld, gevoetbald etc. Aan het einde van dit bezoek mocht ik de directeur van dit weeshuis een tweetal computers overhandigen tbv het onderwijs voor de kinderen. Hij bedankte ons hartelijk en gaf aan dat we volgend jaar in Berioska ook van harte welkom zijn om een zomerkamp te verzorgen. Ik heb niets toegezegd, maar volgens mij kunnen er volgend jaar wel 2 ploegen van SOL4U hier terecht!

Bij terugkomst hebben we samen gegeten. Tijdens het eten heeft ook iedereen een bijbeltekst uitgezocht waarmee hij/zij de komende week in wil gaan. Erg fijn en indrukwekkend om te horen waarom mensen bepaalde teksten kiezen en om dat ook met elkaar te delen, in Gods liefde.

Op het moment dat ik dit schrijf staat een paar meter verder op een deel van de groep een aantal dansjes te oefenen om de kinderen ook aan te leren. Het enthousiasme spat eraf. Marlieke en Liesbeth zijn het draaiboek in elkaar aan het puzzelen. Sowieso is het een ontzettend leuke, actieve en betrokken groep. Iedereen doet tot nog toe goed mee, de gezamenlijke activiteiten zijn gezellig. Ben erg blij met deze groep.

Je kunt wel merken dat nog niet iedereen voldoende rust heeft gehad. Wat wil je ook anders, met nagenoeg een volledige nachtrust missen. Daarnaast dreunt op dit moment alles van een popconcert op het hotelterrein. Hopen dat het niet te lang duurt, hoewel ik er geen last van heb. Ik doe mijn hoorapparaat uit en slaap! Soms is het erg handig om slechthorend te zijn.... ;-)

Voor nu laat ik het hierbij. Ga zo op tijd slapen en dan morgen op naar Novostav, ons "eigen" weeshuis, in de hoop om Vadim, Sergey, Vitali, Nazar, Anna, Julia en Sacha daar weer te zien!

Welterusten!

Gearriveerd!

Wat een reis, wat een reis. 1505 kilometer, achter elkaar door! Maar ook voorspoedig gegaan. Vanmiddag om 12.30 uur zijn we in het hotel gearriveerd. We hebben in Duitsland veel last van files gehad en ook Polen blijft (buiten de snelwegen) een drama om te rijden. In Polen hebben we nog ruim een half uur stil gestaan omdat een politieauto en een andere auto de berm in waren gedoken (achtervolging??) en er ook nog onderzoek moest plaatsvinden. Maar goed, om 7.15 uur waren bij de oekraiense grens en om 7.45 uur waren we erdoor! Blijft spannend! En wat een chagrijnig volkje die oekrie douaniers.... En geen woord engels, spaans of frans.
Na de grens op de twee andere auto's gewacht en om 9.30 uur doorgereden naar het hotel. En dat laatste stuk is lang! Erg lang en vermoeiend, ook o.a. vanwege het slechte wegdek.
Vanmiddag hebben we in Rivne gegeten bij de Metro en nu zitten we in het hotel, koffiedrinken, ontspannen en de man met de hamer van mijn lijf houden. Want o, o wat ben ik moe.
Viktor was erg blij om ons weer te zien! We hebben zijn bus al volgeladen met allerlei spullen voor de kinderen. Hij heeft ons gevraagd om morgen tijdens de kerkdienst een aantal liederen te zingen. Moeten we straks nog even bespreken.
Ik laat het hierbij. Eens kijken of het me nog lukt om Lucy op de MSN te krijgen...